Conclusie en Discussie

27-06-2016 - Erik van der Werve

Conclusie en Discussie

Dit is de zesde en laatste blog uit de serie 'Welke relatietherapie past u?'. In deze serie blogartikelen onderzoek ik:

  1. Wat levert een vergelijking tussen de manier van werken en houding van een EFT relatietherapeut en die van een systeemtherapeut, die werkt vanuit een meer dialogische, oplossingsgerichte en narratieve benadering, op?
  2. Is er een combinatie mogelijk tussen beide manieren van denken en werken? Is het mogelijk een voorbeeld te beschrijven, waar de voordelen van EFT en collaboratief werken naar voren komen en de nadelen van beide manieren worden beperkt? 

In deze blog geef ik mijn conclusie. 

Combinatie EFT en collaboratieve therapie

Zowel EFT- als therapeuten uit de collaboratieve benadering, zien partners als gewone mensen met een relatieprobleem, of problemen. Ze volgen het proces van partners.

Belangrijke verschillen tussen EFT en collaboratieve therapie zijn:

  1. Focus op het veranderingsproces: EFT focust op emotie en  hechtingsbehoefte, oplossingsgerichte therapie meer op gedrag, narratieve therapie meer om betekenisgeving en identiteit.
  2. Richting die therapeuten aan het proces geven. EFT en oplossingsgericht kunnen meer sturen richting het gewenste veranderingsproces.

Bij een combinatie van EFT en collaboratieve therapie lijkt het een goed idee te taxeren, wat de theorie van verandering is bij cliënten. Afhankelijk hiervan kan een therapeut een combinatie kiezen, waar aan de ene kant meer elementen voorkomen uit EFT en aan de andere kant meer elementen uit collaboratieve therapie.

Ook lijkt verstandig dat de therapeut steeds de effecten van therapie en hoe de samenwerkingsrelatie verloopt, blijft onderzoeken tijdens het gehele traject. De therapeut komt daarmee in een lerende positie en kan zodoende inzichtelijker maken wat hij doet, voor zichzelf en zijn cliënten.

Discussie

De smaak van de cliënt lijkt eerder te bepalen welke muziek er gespeeld wordt, dan  dat er op voorhand door een therapeut bepaald gaat worden wat de partituur is en welke vrijheid de muzikanten krijgen, om hun stuk te spelen. Hiermee komt ook het dirigeerstokje veel meer in de hand van de cliënt zelf. Dat is een ontwikkeling die past bij de huidige tijd. Op internet kunnen mensen via allerlei kanalen iets van zichzelf publiceren. Netwerken van mensen worden steeds belangrijker, in plaats van een lidmaatschap van een belangrijke politieke partij of instituut.

Op het narratief en dialogisch congres in Antwerpen in november 2015, vatte David van Reybrouck het mooi samen. In onze maatschappij lijken we nu bezig het volgende ideaal van de Franse revolutie te verwezenlijken. Het ideaal van broederschap. Met alleen vrijheid en gelijkheid komen we er niet. Therapie volgens de laatste inzichten, kan hier een rol in spelen.